„Jest kotek na działce, taki rudy, fajny. Daje się brać na rączki. Bierzesz??”. Takim tekstem uraczyła mnie przyjaciółka w kwietniu 2009 r. Roześmiałam się radośnie. „Marcin go chce”, dodała znacząco. O tak, deklaracja po zwielokrotnionym integrowaniu się na działce, miała rzeczywiście moc sprawczą… Decyzja, jak to miewam w zwyczaju, musiała być szybka.